Donatie bij leven kan risico's voor de gezondheid met zich meebrengen. De ingreep is voor de levende nierdonor minder belastend dan vroeger. Dit komt onder meer doordat er andere operatietechnieken beschikbaar zijn.

Bij elke operatieve ingreep kunnen complicaties optreden. In de meest extreme gevallen zijn deze zo ernstig dat de donor na een ingreep komt te overlijden. Ook bij nierdonatie kan dit voorkomen. De kans op overlijden is klein: minder dan 0,13% (dat wil zeggen 1,3 op de 1.000 operaties). Andere complicaties komen vaker voor, hoewel ook het risico hierop heel klein is.

Eventuele complicaties op korte termijn:

• oppervlakkige wondinfecties
• longontsteking
• blaasontsteking
• trombose in de beenaderen
• bloeduitstortingen in het operatiegebied / grote nabloedingen (bijzonder zeldzaam)

Op lange termijn zijn er na de operatie geen ernstige complicaties te verwachten. Uit onderzoeken blijkt dat een nierdonor na de operatie ongeveer een kwart van zijn nierfunctie heeft ingeleverd. De overgebleven nier neemt dan (een deel van) de functie van de gedoneerde nier over. Wel is de afhankelijkheid van die ene nier groter. Een nierdonor heeft, net als ieder ander, een kans dat zijn nierfunctie geleidelijk achteruit gaat. Dat is onlosmakelijk verbonden met het ouder worden. Ook het ontstaan van kanker of het krijgen van een ongeluk zijn risicofactoren. Een nierdonor heeft dan geen tweede nier meer als reserve. Het kan dan voorkomen dat de donor zelf afhankelijk wordt van dialyse of een niertransplantatie. In dat geval, zo heeft de minister besloten, krijgt de donor voorrang op de wachtlijst voor transplantatie. Het is belangrijk dat de donor zich jaarlijks preventief laat controleren. Zo kan bijvoorbeeld nieuw ontstane suikerziekte of een hoge bloeddruk worden ontdekt en behandeld.